Колькі помню, то заўсёды казалі, што Чырвоная армія прыйшла ў Куляны на Пятра. Але магчыма, што не рыхтык 12-га ліпеня, а 13-га, як падае Савецкае інфармацыйнае бюро (гл. ніжэй). Расказвалі старыя, што немцы адступалі ціха, лютасці ніякай не праяўлялі, наадварот: раздавалі дзецям цукеркі, кармілі кашай. Мыліся — брыліся, адным словам, прыводзілі сябе ў парадак, нікога не чапалі. далей
Архівы катэгорыі: Наша гісторыя
Чатырнаццаць за чатырох. Да 70-годдзя кулянскай трагедыі
Сёлета напрыканцы чэрвеня спаўняецца 70 гадоў з дня, калі блізу вясковых могілак нямецкімі карнікамі былі расстраляныя 14 жыхароў вёскі Куляны.
Да 70-годдзя кулянскай трагедыі
Успамін Ядвігі Фамінічны Панасік пра расстрэл у чэрвені 1944 года мірных жыхароў вёскі Куляны нямецкімі карнікамі.
Кулянцы на фотаздымках 30-х гадоў мінулага стагоддзя
Даем яшчэ некалькі фотаздымкаў кулянцаў канца 30-х гадоў мінулага стагоддзя. далей
Страшны дзень 2 жніўня 1943 года
Успамін бабы Ядзі
Апавядае баба Ядзя (Ядвіга Фамінічна Панасік, у дзявоцтве Місура, па першаму шлюбу — Храпавіцкая, нар. 1923 г.) далей
Ці была ў Кулянах рэчка?
Кожны кулянец на пытанне, пастаўленае ў загалоўку, адкажа вам станоўча. Бо з дзяцінства чулі мы ад старых людзей, што ім “старыя людзі казалі, рэчка была”. А колькі пакаленняў “старых людзей” перадавалі гэтую гістарычную памяць, аднаму Богу вядома. Можа колькі стаяць Куляны, столькі старыя людзі казалі, што яны гэта чулі ад старых людзей. Але ж дыму без агню не бывае, праўда? далей
Архіўны дакумент пра злачынствы нямецкіх карнікаў, здзейсненыя ў Кулянах
З пратаколу допыту сведкі І.А. Рыба[1] аб спаленні нямецкімі войскамі в. Куляны Ружанскага раёна і расстрэле яе жыхароў далей
Вытокі
Беларусы – адзін з самых старажытных народаў Еўропы. Проста, у розныя часы мы называліся па-рознаму, а то бывала й так, што нас называлі, не спытаўшы ў нас саміх, як нам хочацца называцца. Таму чалавек недасведчаны можа падумаць, што ў гэтым краі цягам стагоддзяў адныя плямёны змянялі папярэдніх. Насамрэч антраполагі кажуць, што генатып карэннага беларускага насельніцтва не змяняўся прыблізна напрацягу 130 – 140 пакаленняў. А гэта значыць, што мы – народ з гісторыяй у тры з паловай тысячагоддзі.


