далей

Смяяліся некалі з мяне, як я казаў, што даўным-даўно Зяльвянка цякла не ў Балтыйскае, а ў Чорнае мора. Не верылі, бо як гэта такое магло быць. Адно во — сёння і той штучны інтэлект кажа тое самае, што я ўжо даўно казаў, паглядзеце. далей

Паважаныя сябры!
Праца сайта патрабуе пастаянных выдаткаў: аплата хостынга і дамена, тэхнічнае абслугоўванне і іншае. Вы можаце падтрымаць kuliany.by, ахвяраваўшы любую суму на нашу працу адным з наступных спосабаў: далей

далей

Сябры, ёсць падазрэнне, што паштовая скрынка адміністратара сайта admin@kuliany.by была ўзламаная. Калі будзеце атрымліваць з гэтага адрасу якія-небудзь паведамленні, майце на ўвазе, што яны фэйкавыя — у перапіску не ўступайце, не рабіце нічога з таго, што вам там рэкамендуюць ці загадваюць. З адміністратарам сайта kuliany.by можна спісацца па пошце mail@statut.by .

У сваім архіве маю такі во фатаздымак жанчыны. Шыльдачка ўверсе кажа, што гэта фота з нямецкага пашпарту часоў акупацыі, а значыць зробленае яно недзе ў перыяд 1941-1944 гг. З фотаархіву каторай бабулі яно да мяне трапіла, ужо не помню, таму калі гэта і сваячка мая якая, то нават не ведаю, па каторай лініі. І наўрад ці хто ўжо зможа пазнаць. Хутчэй за ўсё гэтая жанчына так і застанецца для мяне незнаёмкай.

Знайшоў цікавую фотку ў сваіх архівах. Кулянскія дзядзькі на вайсковых зборах, тады таксама забіралі ў так званыя «партызаны».  Недзе прыблізна, мяркую, каля 1960 году. Першы злева — Коля Мароз (Шэцька), другі каля яго Валодзя Кацаў (Храпавіцкі), першы зправа — Міша Варшаўскі (Качан), а другі зправа — мой дзед Антось Гімбар (Горбач Антон Мікалаевіч). Мо і яшчэ хто з тых двух кулянцы, не ведаю, не пазнаю.

далей