Архівы катэгорыі: Падзеі

Са святам 8 сакавіка!

Жанчыны вёсак беларускіх, вам

Я кланяюся ўклонам самым нізкім —

За кожную іскрынку хараства,

Што ззяе ў слове, ад калыскі блізкім.

Пачуеш вас, не зманеных маной, —

І весялей глядзіш у твар эпохі.

Дык пасядзіце ж, любыя, са мной,

Пагаманіце, пагукайце трохі… (далее…)

З Новым годам і Калядамі!

Дарагія землякі!

Шчыра віншуем вас з надыходзячымі святамі — Новым годам і Калядамі!

Няхай 2019-ты прынясе нам усё толькі самае найлепшае! Шчасця, здароўя і дабрабыту ўсім!

 

Помогите найти собаку!

Потерялась собака немецкий ягдтерьер на охоте в районе деревни Куляны Пружанского района — граница Зельвенского района. Кабель, с ошейником, на ухе клеймо. Нашедшего просьба вернуть за вознаграждение. Тел. +375295352467

З Днём Перамогі, кулянцы!

Салдат

 

Часцей, часцей прыпамінай…
Імёны паўшых смерцю храбрых
За родны край, наш мілы край, –
Каб над зямлёй, што млела ў ранах,

Плыў гэты сіні-сіні ранак,
Цвіў гэты белы-белы май, –
Часцей, мой друг, прыпамінай!
Прыпамінай часцей, мой друг,

Імёны тых, што ўсё зрабілі –
Вышэй усіх тваіх заслуг,
Што, як і ты, да слёз любілі
Маністы ўвосень на рабіне

І ў ліпкіх смолках майскі луг, –
Не забывай пра іх, мой друг!..

 

Ніл ГІЛЕВІЧ

Хрыстос уваскрос!

 

Хрыстос уваскрос!
І свет прачнуўся
Вясной на голлечку бяроз.
Ударыў звон на Беларусі:
Хрыстос уваскрос!
Хрыстос уваскрос!
Хрыстос уваскрос з крыві і болю,
Каб светач праўды не пагас.
Васкрос Ён для крывіцкіх сёлаў,
Васкрос Ён, брацці, і для нас.
Так будзем помніць мы ў кайданах,
Падняўшы сэрцы ўгару,
Што так, як Бог ускрыжаваны,
Уваскрэсне наша Беларусь!

Ларыса ГЕНІЮШ, 1954 г.

Памерла баба Ядзя

Паведамілі, што памерла сёння баба Ядзя — Ядвіга Фамінічна Панасік (у дзявоцтве Місура). Наша кулянская даўгажыхарка — калі не памыляюся, то ўвесну адзначала б 95. Апошняя з маіх дарагіх паплавоўскіх бабулек, сябровак мае бабы Мані, сярод якіх прайшло маё дзяцінства. (далее…)

Левась аб’явіўсё

Іду ўчора ранкам з Паплаўкі, нясу яблыкі, яшчэ тут каля Рыбаковых, адно гляжу — з-за гары высоўваецца нечыя постаць і сунецца мне насустрач, шоргаючы нагамі па тым, што засталося ад армянскага асфальту. Што за халера?!. Хто гэто можа быць?.. Там жа і людзей тых паўтара чалавека на ўсё сяло. Няўжо Левась?.. Здаецца ён. Столькі часу ні слыху, ні дыху, нават не ведалі, ці жывы, і на табе! (далее…)