Як палонскія Рошчынка (Рощинко) сталіся Рошчанкамі (Рощенко)

Неяк атрымалася, што пасля з ҆яўлення даведкі пра маёмасці поланскіх гаспадароў 1906 г., мы капаліся ў правапісе свайго прозвішча, якое мы заўжды ведалі як Рошчанка па-беларуску, ці Рощенко па-руску. За савецкім часам яшчэ на беларускую мову перакладалі як Рошчэнка, а ў 90-я пачалі пісаць Рошчанка, то мы да гэтага і прывыклі.
Але мы нечакана прыйшлі да высновы, што такі правільным напісаннем нашага прозвішча было б Рошчынка, ці Рощинко. А, выходзіць, што гэта датычыцца і ўсіх мясцовых Рошчанка/Рощенко. Мы маем некалькі дакумантаў, што пра гэтае сведчаць:
1) Даведка аб зямельным і маёмасным становішчы гаспадароў вёскі Поланск ад 14 снежня 1906 г.
2) Даведка пра поланскага Рошчынка Івана Міхайлавіча, які знік на вайне ў 1945 г.

3) Пасведчанне аб нараджэнні дзеда Колі, выдадзенае ў 1953 годзе. Як бачым, ягоныя бацькі былі запісаныя як Рошчынка, у той час як дзед Коля першапачаткова быў запісаны як Рошчынка/Рощинко, але літара «и» выпраўленая на «е», і дзед запісаны ўжо як Рощенко.
Аляксандр ужо падымаў гэтую тэму, але ня думала, што гэта кранулася нас. Аказваецца, што напэўна змены адбыліся часцей, чым мы думаем. У дадатак, яны зусім нядаўнія.

Камментарыi

  1. Цікава. То можа і не ўкраінскага паходжання прозвішча ваша. Ёсць жа такое беларускае слова — рошчына (рашчына). Казалі: рашчыніць хлеб. Памяншальна-ласкальнае ад яго — рошчынка. А тое, што беларускія прозвішчы з канчаткам на -а па-руску сталі некалі пісаць з канчаткам на -о, факт агульнавядомы.


Добавить комментарий